باری به هر جهت

اصلا نمی خوام یه چیزای تابلو و کلیشه ای مثل دید و بازدید و استراحت و ... رو بگم، واسه من چیزهای دیگه ای اهمیت داره.
سعی کردم ک به ترتیب از کم اهمیت به پر اهمیت بنویسم.
۱- در طول این چند سال دانشجویی، طولانی ترین بازه ی زمانی که من دانشگاه نبودم، نوروز هر سال بوده. (از جهت تنوع عرض می کنم نه از جهت استراحت!)
۲- تقریبا در چند سال اخیر، توی هیچ بازه ی زمانی، به اندازه ی تعطیلات نوروز مطالعه نکردم، البته مطالعه ی غیر درسی.
۳- همون قدر که شمیم نوشته های پنجشنبه های سروش صحت رو دوست داره، من هم دروغهای سیزده شمیم رو دوست دارم، حتی شاید بیشتر.
۴- تبریک سال نو بهانه ای است برای اس ام اس زدن به دوستان، اون هم نه در رابطه با مسائل آکادمیک. البته بماند که آخرین اس ام اس تبریک چند ماه بعد چه بلایی سر من آورد.
۵- هیچ لحظه ای نیست که مثل لحظه ی تحویل سال نو دوست داشته باشم مشهد باشم، و تا جایی که یادم میآد، هیچ وقت هم این اتفاق نیفتاده.

اسفند بیست و چهارم هم از راه رسید...
به زودی بیستم اسفند هم از راه می رسد.